کتاب باغبان و نجار
آلیسون گوپنیک در اثر ارزشمند باغبان و نجار به تحلیل تضاد میان نگاه مهندسی به کودکان و نگاه طبیعی به رشد آن ها می پردازد او توضیح می دهد که مدل نجار یعنی تلاش برای دیکته کردن مسیر رشد فرزند با شکست مواجه می شود زیرا کودکان برای دنیایی ساخته شده اند که غیرقابل پیش بینی است نویسنده با استفاده از استعاره باغبان نشان می دهد که وظیفه اصلی والدین فراهم کردن شرایطی است که در آن کودکان بتوانند خودشان را کشف کنند و این فرآیند از طریق بازی و کاوش آزادانه محقق می شود گوپنیک تاکید می کند که والدگری باید بر پایه عشق و مشاهدهگری دقیق باشد نه بر اساس کنترل و برنامه ریزی های سختگیرانه تا از این طریق نسلی که دارای توانمندی ذهنی بالا و قدرت انطباق بی نظیر است پرورش یابد و این همان جوهر تربیتی است که جهان امروز بدان نیاز مبرم دارد