کتاب هستی و زمان از مارتین هایدگر
از دید بسیاری از پژوهشگران اهمیت کتاب هستی و زمان فقط در پاسخهایی که می دهد نیست بلکه در نوع پرسشهایی است که مطرح می کند هایدگر می خواهد نشان دهد که فلسفه باید دوباره به پرسش بنیادی هستی بازگردد زیرا بدون فهم هستی هیچ دانشی معنای کامل نخواهد داشت او در این کتاب روش پدیدارشناسی را به کار می گیرد روشی که تلاش می کند تجربه های انسانی را همان گونه که در زندگی واقعی ظاهر می شوند بررسی کند به جای آنکه از مفاهیم انتزاعی شروع کند هایدگر از تجربه هایی مانند نگرانی فهمیدن جهان کار کردن با ابزار و بودن در کنار دیگران آغاز می کند این رویکرد باعث شد که بسیاری از حوزه های فکری مانند روانشناسی جامعه شناسی و نظریه هنر نیز از اندیشه های او تاثیر بگیرند